Selamat Hari Guru, Guruku

May 16, 2006 at 1:20 pm (Uncategorized)


Hari ini banyak juga ucapan Hari Guru yang saya terima. Ada yang hantar sms, ada yang menggunakan email, dan ada yang beri kad. Tapi ramai yang datang dan mengucapkan sendiri ucapan itu. Hati ini terasa gembira dan terharu kerana masih ada pelajar yang mengingati saya dan rakan-rakan yang lain di bilik guru. Saya termenung sekejap.Teringat kisah silam. Perlahan-lahan.

Lantas, minda dan hati saya teringat kepada beberapa guru saya. Pertama, Puan Fatimah ketika di Sekolah Menengah Jalan Padang Tembak, Kuala Lumpur. Beliaulah yang bersungguh-sungguh memberitahu saya supaya bekerja sebagai guru (walaupun ketika itu saya tidak berminat langsung menjadi guru). Beliau yang kebetulan guru kelas saya sering meminta saya membantunya terutama mengangkat buku dan sebagainya. Lagipun, saya ketua kelas.

Kedua, Encik Bakar. Guru bahasa Melayu saya. Beliaulah orang pertama yang menyedari bakat saya dalam penulisan terutama karangan. Terasa bangga apabila beliau sering menggunakan kata-kata atau ayat saya untuk dijadikan renungan kawan-kawan di kelas. Beliau sering meminjam bukunya kepada saya. Katanya saya patut menulis lebih banyak untuk mengasah bakat. Katanya, saya mesti terus menulis sehingga menghasilkan novel.

Ketiga, Encik Fuad. Jurulatih bola sepak saya di Sekolah Rendah Kem Desa Pahlawan, Kelantan. Beliau telah mengenalpasti bakat saya dalam bola sepak dan larian. Beliau telah memilih saya untuk mewakili sekolah sejak darjah 4 (atau mungkin disebabkan tubuh saya yng agak besar ketika itu). Apabila mencecah darjah 6, saya dilantik sebagai kapten pasukan bola sepak. Beliau membuka hati saya untuk terus aktif dalam sukan sehingga ke universiti.

Keempat, Encik Rashid di sekolah Menengah Teknik, Seremban. Beliaulah yang telah memberi peluang kepada saya untuk memegang jawatan ketua asrama (walaupun ditukar kemudiannya) dan penolong ketua pengawas. Entah atas alasan apa beliau memilih saya, sehingga kini saya tidak ketahui? Banyak kisah suka duka di sekolah itu dalam hidup saya terutama dalam aspek persahabatan.

Kelima, Encik Mus Chairil Samani, pensyarah saya di Universiti Kebangsaan Malaysia. Beliau telah membuka mata saya dalam bidang penulisan terutama media massa. Saya diberi peluang mengetuai bahagian penerbitan akhbar dalaman universiti. Tugas editor memang disukai saya. Cuba mendapatkan maklumat merupakan keinginan saya yang meluap-luap. Beliau mengajar saya cara menulis dan menghidu berita serta menganalisa berita.

Keenam, Puan Noraini, pensyarah saya juga yang telah memberi dimensi baru kepada pandangan saya terhadap kehidupan dan keagamaan. Ketika berada di bawah kendalian beliaulah saya terlibat secara aktif dalam kegiatan pertubuhan bukan kerajaan (NGO). Beliau juga mengasah minda saya untuk berfikir di luar kotak pemikiran masyarakat biasa. Kehidupan saya banyak dipengaruhi oleh beliau.

Begitu juga dengan Profesor Clive Kessler yang secara bersahaja memberikan pandangan yang mampu mengubah paradigma seseorang terhadap sesuatu isu. Gaya beliau sahaja sudah cukup melambangkan sikap beliau yang kritis dan suka mencari penyelesaian terhadap sesuatu perkara terutama isu sosial yang melanda masyarakat dengan jujur tanpa ada kepentingan peribadi. Kadangkala saya gambarkan diri saya seperti beliau.

Daripada Profesor Abdul Rahman Embong, saya belajar cara menghuraikan sesuatu secara mudah. Teori, hujah mahupun konsep yang sukar difahami dengan mudah beliau jelaskan kepada saya dan pelajar-pelajarnya. Penggunaan bahasa beliau cukup mengagumkan kerana walaupun mudah tetapi terus kepada sasaran dan keperluan wacananya. Sikap beliau yang diplomatik turut mengajar saya di kemudian hari. Kehidupannya yang penuh sederhana menjenguk hati saya agar cuba mengikuti jejaknya. Masih mencuba.

Mungkin pelajar saya juga mempunyai guru yang mereka kagumi. Mungkin kehidupan mereka juga berubah apabila bertemu seseorang guru yang mereka kagumi.Mungkin jasa guru bukan setakat mengajar tetapi menjadi idola pelajar. Mungkin juga guru penentu corak kehidupan seseorang.

Sesungguhnya, guru memang banyak berjasa dalam hidup seseorang. Selamat Hari Guru, guruku, walau di mana jua kamu berada. Sekalung terima kasih untuk kalian.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: